← Terug naar recepten

Siciliaans-Moors-Hollandse fusion (plus wat koolhydraatraad)

Complexe versus arme koolhydraten: het blijft tamelijk lastige materie. Om te beginnen:  koolhydraten is een verzamelnaam voor suikers, vezels en zetmeel. Complexe (of trage) koolhydraten zijn de gezonde. Ze zitten in ruime mate in volkoren producten, peulvruchten, fruit, groentes, noten en zaden. En de arme (of snelle of ‘slechte’), dat zijn onder meer de producten die wij allemaal doorgaans suiker noemen, zoals kristalsuiker. Maar arme koolhydraten zitten ook bij bosjes in bijvoorbeeld geraffineerde meelproducten – normale pasta en dergelijke – en witte rijst. Arme koolhydraten, daar heeft ons lichaam weinig aan. Het verteert ze razendsnel, waardoor de eter in kwestie binnen de kortste keren een zogeheten suikerdip krijgt. Ook dragen ze bij aan de aanmaak van vetweefsel.

Maar dan dient het volgende dilemma zich aan. Een bord pasta, dat is toch niet te versmaden? Of een onvervalste couscous? En rijst, neem nou rijst. Het gros van de wereld is er groot mee geworden. Legio mensen zijn dan ook van mening dat witte rijst gezond is. Maar dat is niet zo. Witte rijst heeft weinig voedingswaarde, in tegenstelling tot bijvoorbeeld rode of zwarte rijst.

En dan begint de familie Jansen in haar voegen te kraken. Janines liefde voor authentieke en lekkere smaken conflicteert danig met de passie voor gezond van zuslief Annemieke de cardioloog. We hebben daar het volgende op gevonden. Doordeweeks eten we zo veel mogelijk gezond, en in het weekend gaat de rem er enigszins vanaf. Zo hoeven we onszelf niet alles te ontzeggen en blijft een gezonde leefstijl prima vol te houden.

Even terzijde: volkoren pasta bevat zo weinig volkoren materiaal dat je het daarvoor niet hoeft te eten. Als u het lekker vindt, prima, maar wij lusten het niet. Dan liever oer-Hollandse spelt. Overal verkrijgbaar. De biologische versies zijn trouwens duidelijk het lekkerst.

Tijd voor het volgende, niet helemaal Siciliaanse gerecht, want met Moorse invloeden en Hollandse spelt. Je reinste fusion! Ook niet te versmaden met – minder gezonde – gewone pasta.

 

300 gram spelt

50 gram rozijnen

bakolie (rijst- of gewone olijfolie)

2 knoflooktenen

scheutje witte wijn of vermout

4 ansjovisjes (eventueel, zonder kan ook)

half bouillonblokje (indien geen ansjovis)

50 gram blanke en ongezouten amandelen

1 venkelknol

2 blikje sardines (uitlekgewicht 100 gram per blikje)

lekkere (extra vergine) olijfolie

 

Kook de spelt volgens de aanwijzingen op de verpakking, maar begin te proeven tien minuten voordat hij gaar zou moeten zijn. Wij vinden heel gare spelt niet lekker.

Zet de rozijnen in de week in warm water.

Snipper de knoflooktenen, bak ze en blus ze af met de wijn of vermout. Zet het vuur lager en smelt er nu de ansjovisjes in. Hebt u die niet zoals wij altijd in de koelkast staan? Het kan ook zonder, maar dan is een half bouillonblokje bij het speltkookwater wel aan te raden.

Stamp de amandelen fijn en laat ze een beetje bruin bakken in het knoflookmengsel. Snij de venkelknol in blokjes en doe daar hetzelfde mee. Laat de sardines uitlekken en voeg ze toe aan de rest. Als de spelt inmiddels al gaar is mag die erbij, plus een beetje van het kookwater. Bak het geheel even samen op. Moet de spelt nog wat langer opstaan, zet het vuur onder het prutje dan uit en warm het op zodra de spelt klaar is. Te gare venkel smaakt namelijk nergens naar. Voor de pastavariant kookt u uw favoriete pasta beetgaar.

Een flinke scheut heerlijke olijfolie erover, een salade erbij en uw maaltijd is klaar.

 

Dit recept verscheen in de rubriek ‘Koken’ in Trouw op maandag 15 maart 2021.